لانگ بیچ ۲۰۲۵: تاج همچنان بر سر پورشه است
Photos by: Porsche AG
ایمسای لانگ بیچ ۲۰۲۵؛ از سلطه بیچونوچرا تا ناکامی بزرگ و کورسوی امید
بهنظر میرسید پیروزی از آن بیامو باشد، اما بار دیگر این پورشه پنزکه موتوراسپورت بود که در لانگ بیچ تاج پیروزی را بر سر نهاد و روند شکستناپذیری خود را در فصل ۲۰۲۵ رقابتهای IMSA با سومین پیروزی متوالی تداوم بخشید.
نهتنها در کلاس GTP، بلکه در کلاس GTD نیز پورشه با ۹۱۱ GT3 R تیم AO Racing – همان خودروی «رکسی» معروف به رنگ دایناسوری – دبل کرد و بر همه رقیبان چیره شد.
پیروزان مطلق
پورشه پنزکه موتوراسپورت؛ تیمی از سیارهای دیگر
چه میتوان گفت که پس از دایتونا و سبرینگ نگفتهایم؟ در این فصل، پورشه پنزکه موتوراسپورت از سیارهای دیگر آمده است؛ فراتر از بازیهای توازن عملکرد (BoP) و به دور از دسترس رقبا. تیم راجر پنزکه، با رانندههایی بیاشتباه، استراتژیهایی بینقص، و پیتاستاپهایی برقآسا، دارد درس میدهد؛ نه فقط مسابقه میدهد.
ابتدای مسابقه، بیاموها از خط اول راه افتادند و برتریشان آشکار بود؛ اما اولین خودروی ایمنی، که تنها ۲۱ دقیقه پس از استارت وارد پیست شد، همهچیز را تغییر داد. در این وقفه، هم دو پورشه ۹۶۳ و هم نیک یلولی با آکورا ARX-06 #93 وارد پیت شدند. در حالی که بیامو #25 و آکورا #60 دو دور دیرتر اقدام کردند و همهچیز را از دست دادند.
پورشه در پیتاستاپ هم به طرز تحقیرآمیزی سریعتر بود: ۵۹.۳ ثانیه برای خودروی شماره ۷ و ۱:۰۰.۳ برای #6، در حالی که بیامو #24 با ۱:۰۴ متوقف شد.
در پیستی باریک و بدون امکان سبقتگیری، این تفاوت در توقف یعنی پایان بازی. فلیپه نصر با ۳ ثانیه اختلاف از پورشه #6 و ۱۲.۹ ثانیه از بیامو #24 جلوتر از خط گذشت. سومین پیروزی در سومین مسابقه؛ و دومین سکوگیری دوتایی متوالی برای پورشه. بهقولی: درس عبرت.
AO Racing؛ «رکسی» و دایناسوری که بلعید
در حالیکه کلاس GTD معمولاً جایگاه «رکسی» نیست، PJ Hyett تصمیم گرفت این خودرو را به مناسبت پنجاهمین سالگرد گرندپری لانگ بیچ به میدان بفرستد. نتیجه؟ پیروزی دیگر، اینبار با لورنس ونتور و جانی ادگار.
هرچند لکسوس Vasser Sullivan، قهرمان سال گذشته و پولپوزیشندار مسابقه، بخت اول بود، اما یک توقف پیتغیرمنتظره و بینیاز به شرایط زرد (FCY) باعث شد پورشه ۹۱۱ GT3 شماره ۱۷۷ پیش بیفتد. ونتور هم گفت: «عاشق لانگ بیچ هستم، عاشق این ماشینم… دخترم خوشحال بود، پس گفتم مسابقه میدم!»
لکسوس هرچند با دو سکو به خانه برگشت، اما این پایان خوشی برای تیمی نبود که برای قهرمانی آمده بود.
بازندگان این میدان
BMW M Team RLL؛ سه بار پول، سه بار حسرت
بیامو با خودروی #24 برای سومین بار متوالی پولپوزیشن گرفت، اما همان تکرار تلخ قبلی را تجربه کرد. در تمرینها و تعیین خط، سریعترین ماشین بود – حتی با یک BoP بسیار مساعد: ۱۹ کیلوگرم سبکتر از پورشه و ۱۹ کیلووات قدرتمندتر. اما در روز مسابقه، دوباره همهچیز با یک پیتاستاپ ۱:۰۵ ثانیهای نابود شد.
وقتی اختلاف پیتاستاپ با پورشه ۵ ثانیه است، دیگر مهارت رانندهها هم کاری نمیکند. نتیجه؟ یک سکو در سه مسابقه برای تیمی با این حجم از پتانسیل، پذیرفتنی نیست. «ماشینی برای پولپوزیشن، اما نه برای پیروزی» – این حال و روز بیامو است.
Cadillac Wayne Taylor Racing؛ سقوط قهرمان
کادیلاک، قهرمان سال گذشته، امسال حتی سایهای از خود هم نبود. بهترین عملکردش توسط Action Express با پیتاستاپ ۵۸.۱ ثانیهای به دست آمد که باعث شد از رده هفتم به چهارم برسد. اما برای تیم Wayne Taylor، این فقط یک عقبگرد نبود؛ یک بحران کامل بود.
فلیپه آلبرکک در پایان گفت: «ششم شدن یعنی زنده ماندن، نه پیروزی.» در سه مسابقه، بهترین نتیجهشان پنجم بوده. برای تیمی با این سابقه و جاهطلبی، چنین افتی حتی با بهانه «آشنایی با خودرو» هم قابل دفاع نیست.
تنها دو مسابقه مانده تا لانمانز؛ جایی که نمیخواهند با شکست برگردند. اما با این فرم فعلی، خطر یک فاجعه بزرگ در افق است.
